کمک خواستن در محیط کار؛ چطور سؤال روشن بپرسیم و مستقلتر یاد بگیریم؟
چهل دقیقه است به یک فایل نگاه میکنید و هنوز نمیدانید چرا جمع ستونها با گزارش نهایی نمیخواند. چند بار فرمول را بررسی کردهاید و حالا به این فکر میکنید که اگر از همکار باتجربهتر بپرسید، درباره توانایی شما چه تصوری پیدا میکند. در چنین موقعیتی، مسئله فقط بلد بودن نرمافزار نیست. باید تصمیم بگیرید ادامه جستوجوی انفرادی چقدر ارزش دارد، چه اطلاعاتی برای پرسیدن آماده کنید و چگونه از پاسخی که میگیرید چیزی یاد بگیرید.
کمک خواستن در محیط کار یک مهارت قابل تمرین است. میتوان درخواست را آنقدر مبهم نوشت که طرف مقابل مجبور شود از ابتدا مسئله را کشف کند، یا آنقدر دقیق مطرح کرد که با یک توضیح کوتاه مسیر روشن شود. این راهنما برای موقعیت دوم یک روش اجرایی پیشنهاد میکند. هدف این است که وقتی در کار متوقف میشوید، درخواست روشن و متناسب با مسئله بسازید و بعد بتوانید همان نوع کار را با استقلال بیشتری انجام دهید.
پرسش، مشورت و واگذاری کار چه فرقی دارند؟
قبل از ارسال پیام مشخص کنید چه چیزی از طرف مقابل میخواهید. گاهی فقط یک داده کم دارید، مانند اینکه نسخه معتبر قرارداد کجاست. گاهی روش انجام کار را نمیدانید و به راهنمایی نیاز دارید. گاهی میان دو انتخاب ماندهاید و دنبال نظر تخصصی هستید. در موقعیت دیگری، حجم کار از ظرفیت شما بیشتر شده و باید مسئولیت یا زمان تحویل دوباره توافق شود. برای هر کدام از این وضعیتها درخواست متفاوتی لازم است.
اگر مشکل شما نداشتن دسترسی به سامانه است، دیدن آموزش بیشتر همان مانع را برطرف نمیکند. اگر روش محاسبه را بلد هستید ولی پنج گزارش همزمان برای یک ساعت مشخص خواسته شده، درخواست آموزش مسئله ظرفیت را حل نمیکند. ابتدا مانع را با یک جمله بنویسید. جملهای مانند «برای تکمیل گزارش، تعریف فروش خالص در این مجموعه را ندارم» از «من در گزارشنویسی مشکل دارم» دقیقتر است و به طرف مقابل نشان میدهد از کجا وارد گفتوگو شود.
پژوهش چه چیزی به این بحث اضافه میکند؟
در پژوهشهای رفتار سازمانی، جستوجوی بازخورد یکی از شکلهای فعال دریافت اطلاعات درباره کار است. فراتحلیل آنسیل و همکاران در سال ۲۰۱۵ نشان داد این رفتار با عواملی مانند جهتگیری یادگیری و کیفیت رابطه کاری ارتباط دارد. در همان بررسی، رابطه کلی جستوجوی بازخورد با عملکرد کوچک بود. بنابراین صرف بیشتر پرسیدن را نمیتوان معادل بهبود عملکرد دانست. برای این مقاله، کاربرد عملی این نکته آن است که نتیجه درخواست کمک را با تغییر قابل مشاهده در کار خودتان بررسی کنید.
دریافت بازخورد درباره نسخه آماده و درخواست راهنمایی در میانه یک مسئله با یکدیگر تفاوت دارند. روش اجرایی این نوشته یک تمرین پیشنهادی برای دومی است و نباید آن را نسخه آزمایششده همان فراتحلیل معرفی کرد. اگر پیشنویس شما آماده است و میخواهید کیفیت آن را بهتر کنید، راهنمای گرفتن بازخورد کاری سایت مسیر مناسبتری دارد. اینجا تمرکز بر لحظهای است که برای ادامه دادن، یک بخش مشخص از دانش، اطلاعات یا اختیار را کم دارید.
چه زمانی درخواست کمک را مطرح کنیم؟
برای همه کارها نمیتوان یک زمان انتظار ثابت تعیین کرد. در کار کمخطر و قابل برگشت، زمانی محدود برای بررسی مستقل در نظر بگیرید. مثلاً پیش از درخواست، راهنمای مرتبط را بخوانید و یک نمونه کوچک بسازید. زمان را متناسب با موعد و تجربه خودتان انتخاب کنید. اگر بررسی بعدی فقط تکرار همان کاری است که نتیجه نداده، توقف و نوشتن درخواست میتواند تصمیم معقولی باشد. در پایان بازه، ثبت کنید چه چیزی امتحان شد و چه چیزی هنوز روشن نیست.
در کارهایی که پرداخت واقعی، تعهد به مشتری، اطلاعات محرمانه یا تغییر داده اصلی دارند، هزینه اشتباه اهمیت بیشتری پیدا میکند. اگر درباره اختیار خود یا نتیجه اقدام مطمئن نیستید، پیش از اجرا از مسئول مربوط بپرسید. نمونه آزمایشی را روی نسخه جداگانه انجام دهید و وضعیت واقعی را روشن توضیح دهید. همکار راهنما باید بداند شما درباره یک تمرین سؤال میکنید یا تغییری که اثرش به مشتری میرسد. همین توضیح، فوریت و سطح بررسی موردنیاز را مشخص میکند.
درخواست را در پنج بخش کوتاه بنویسید
ابتدا خروجی مورد انتظار را بگویید. سپس وضعیت فعلی و مانع را مشخص کنید. بعد دو یا سه بررسی مرتبطی را که انجام دادهاید بنویسید. در بخش چهارم سؤال دقیق را مطرح کنید و در پایان، شکل کمک و زمان موردنیاز را پیشنهاد دهید. لازم نیست هر بخش یک پاراگراف بلند باشد. در بسیاری از موقعیتها چهار یا پنج جمله کافی است، به شرط آنکه طرف مقابل برای فهمیدن موضوع مجبور به حدس زدن نباشد.
برای مثال بنویسید «دارم گزارش فروش ماهانه را با فایل حسابداری تطبیق میدهم. جمع فروش در دو فایل متفاوت است. ردیفهای تکراری و بازه تاریخ را بررسی کردم و اختلاف همچنان باقی است. آیا در گزارش حسابداری، مرجوعیها در همین ستون کسر میشوند؟ اگر ممکن است امروز تا ساعت دو فقط تعریف این ستون را تأیید کنید.» این درخواست مسئله را محدود میکند، بررسی قبلی را نشان میدهد و از همکار میخواهد اطلاعات مشخصی بدهد. فایل ارسالی هم باید فقط بخش لازم و مجاز را شامل شود.
نمونه کامل از توقف در یک گزارش مالی
فرض کنید نرگس، کارشناس یک مجموعه خدماتی، باید گزارش وصول مطالبات را آماده کند. در فایل او بعضی دریافتها به ماه صدور فاکتور و بعضی به ماه وصول نسبت داده شدهاند. او ابتدا فکر میکند فرمول جمع اشتباه است. پس از بررسی چند ردیف متوجه میشود مشکل احتمالی در تعریف دوره گزارش است. پیش از ارسال پیام، یک نسخه بدون اطلاعات شناسایی مشتری میسازد و سه ردیف نمونه را با تاریخ فاکتور و تاریخ دریافت کنار هم قرار میدهد.
او از مسئول مالی میپرسد «در گزارش وصول این ماه، مبنا تاریخ دریافت است یا تاریخ صدور فاکتور؟ این سه ردیف بسته به انتخاب مبنا نتیجه متفاوت دارند. من نسخه اولیه را با تاریخ دریافت ساختم و میخواهم پیش از تکمیل تأیید بگیرم.» پاسخ مسئول، تعریف مبنا را روشن میکند. نرگس سپس یک ردیف را خودش طبقهبندی میکند و میپرسد آیا برداشت او درست است. این مرحله نشان میدهد پاسخ را فهمیده و میتواند آن را در نمونه بعدی به کار ببرد.
پس از اصلاح فایل، او کنار نام گزارش یک یادداشت کوتاه ثبت میکند که مبنای دوره چیست، چه کسی آن را تأیید کرده و چه تاریخی بررسی شده است. هفته بعد برای پرسش مشابه ابتدا همین یادداشت را میخواند. اگر باز هم نیاز به پرسش باشد، میتواند دقیقاً بگوید کدام وضعیت تازه در تعریف قبلی پوشش داده نشده است. به این ترتیب درخواست بعدی روی بخش تازه مسئله متمرکز میشود و توضیحهای پایه دوباره از ابتدا تکرار نمیشوند.
فرد مناسب را چگونه پیدا کنیم؟
برای انتخاب فرد راهنما، ارتباط تجربه او با سؤال را بررسی کنید. کسی که فایل را طراحی کرده معمولاً درباره منطق ستونها اطلاعات دارد. کسی که اختیار تأیید شرایط فروش را دارد میتواند درباره یک استثنا تصمیم بگیرد. همکار دیگری ممکن است برای توضیح یک قابلیت نرمافزار مناسب باشد. اگر نمیدانید مسئول چه کسی است، ابتدا یک سؤال مسیریابی بپرسید و بگویید برای تأیید کدام موضوع دنبال مسئول میگردید. ارسال همزمان یک درخواست نامشخص برای چند نفر میتواند پاسخهای متناقض ایجاد کند.
زمان و کانال ارتباط را هم با نوع مسئله هماهنگ کنید. یک سؤال کوتاه درباره محل سند ممکن است با پیام پاسخ بگیرد. بررسی اختلاف دو گزارش احتمالاً به چند دقیقه مشاهده مشترک نیاز دارد. در درخواست جلسه بنویسید کدام بخش را میخواهید بررسی کنید و چه چیزی از قبل آماده است. اگر همکار وقت ندارد، درباره زمان جایگزین یا فرد مناسب دیگری بپرسید. در کار فوری، پیام باید موعد واقعی و اثر تأخیر را بیان کند تا مسئول بتواند اولویت را تشخیص دهد.
وقتی هنوز سؤال دقیق را نمیدانیم
گاهی آنقدر تازهکار هستید که نام مسئله را هم نمیدانید. در این حالت وضعیت قابل مشاهده را توضیح دهید. بنویسید انتظار داشتید چه اتفاقی بیفتد، عملاً چه دیدید و در کدام مرحله متوقف شدید. یک نمونه کوچک و بدون داده محرمانه فراهم کنید. میتوانید از راهنما بخواهید ابتدا کمک کند نوع مسئله را تشخیص دهید. چنین درخواستی صادقانه است و به شما اجازه میدهد از توصیف کلی «نمیفهمم» به مشاهدهای برسید که دیگران بتوانند بررسی کنند.
برای مثال در یک ابزار طراحی، به جای «این برنامه کار نمیکند» بگویید «فایل در پیشنمایش درست است، اما هنگام خروجی گرفتن بخشی از متن حذف میشود. همین مشکل در این صفحه نمونه هم تکرار شد. برای تشخیص علت، اول کدام تنظیم را بررسی کنم؟» اگر پاسخ شامل واژهای بود که نمیدانستید، همان واژه را بپرسید. وانمود کردن به فهمیدن، مرحله بعد را مبهم میکند و ممکن است مجبور شوید همان مسیر را دوباره طی کنید.
سناریوی دوم برای یک کارآفرین مستقل
صاحب یک کسب و کار کوچک میخواهد نخستین قرارداد همکاری با یک طراح را تنظیم کند. او میتواند درباره زمانبندی تحویل از طراح سؤال کند، درباره بودجه از برآورد داخلی کمک بگیرد و بندهای حقوقی را با متخصص مربوط بررسی کند. درخواست کلی «این قرارداد خوب است؟» مسئولیتها و نوع بررسی را روشن نمیکند. بهتر است بنویسد «در بند تحویل فایل، تفاوت میان فایل قابل ویرایش و خروجی نهایی برای من روشن نیست. لطفاً بگویید برای این پروژه چه اقلامی باید در فهرست تحویل نام برده شود.»
پس از دریافت توضیح، صاحب کسب و کار فهرست اقلام را به زبان خودش بازنویسی میکند و از طراح تأیید میگیرد که این فهرست با خدمت توافقشده سازگار است. در موضوعی که بررسی حقوقی لازم دارد، سؤال دقیق را همراه با متن مرتبط برای متخصص میفرستد. این شیوه به او کمک میکند درباره هر قسمت از فرد مرتبط پاسخ بگیرد. تصمیم نهایی، توافق مکتوب و اجرای تعهد همچنان باید در مسیر مسئولیتهای واقعی طرفین پیگیری شود.
بعد از دریافت کمک چه کار کنیم؟
در پایان گفتوگو، برداشت خودتان و اقدام بعدی را کوتاه بازگو کنید. مثلاً بگویید «پس ابتدا ردیفهای لغوشده را جدا میکنم و بعد جمع دریافت را بر اساس تاریخ وصول میسازم.» اگر توضیح درست بود، کار را روی یک نمونه انجام دهید. سپس نتیجه مرتبط را به راهنما اطلاع دهید. یک پیام کوتاه که نشان دهد پیشنهاد چگونه اجرا شد، حلقه گفتوگو را میبندد و اگر برداشت اشتباه بوده باشد فرصت اصلاح زودهنگام میدهد.
یادداشت یادگیری را در جایی نگه دارید که هنگام انجام دوباره همان کار پیدا شود. سه خط درباره نشانه مسئله، روش حل و مورد استثنا کافی است. اگر پاسخ وابسته به نسخه نرمافزار یا سیاست داخلی است، این وابستگی را بنویسید. هدف از یادداشت ساختن یک آرشیو طولانی نیست. باید دفعه بعد بتوانید تشخیص دهید پاسخ قبلی هنوز برای وضعیت فعلی کاربرد دارد یا لازم است یک نکته تازه را بررسی کنید.
خطاهای رایج در درخواست کمک
فرستادن همه جزئیات بدون مشخص کردن سؤال، تشخیص موضوع را دشوار میکند. از طرف دیگر حذف کامل زمینه هم باعث پرسشهای رفتوبرگشتی میشود. اطلاعات را بر اساس نیاز پاسخدهنده انتخاب کنید و سؤال اصلی را در متن پیام آشکار نگه دارید. جمله «هر وقت فرصت داشتید نگاهی بیندازید» برای کاری با موعد مشخص ابهام میسازد. زمان واقعی را همراه با امکان هماهنگی بیان کنید. اگر موعد قابل تغییر است، همان را هم روشن بگویید.
خطای دیگر این است که بعد از دریافت راهنمایی هیچ نمونهای را خودتان امتحان نکنید. در این حالت شاید کار امروز تمام شود، اما معلوم نمیشود روش را یاد گرفتهاید یا فقط خروجی آماده گرفتهاید. از راهنما بخواهید یک بخش را توضیح دهد و بخش مشابه را خودتان انجام دهید. همچنین همه توصیهها را بدون بررسی شرایط اجرا نکنید. وقتی پیشنهاد با سند معتبر یا اختیار شما سازگار نیست، تفاوت را مطرح کنید و پیش از اقدام، مسئول تأیید را مشخص کنید.
تمرین یکهفتهای و سنجش نتیجه
در طول یک هفته، سه موقعیتی را ثبت کنید که برای ادامه کار به کمک نیاز داشتید. برای هر مورد بنویسید مانع چه بود، پیش از پرسیدن چه بررسی کردید، از چه کسی پرسیدید و پس از پاسخ چه اقدامی انجام دادید. در پایان هفته تعداد سؤالها به تنهایی معیار موفقیت نیست. بررسی کنید آیا با پاسخ دریافتی توانستید کار را پیش ببرید، چند پیام برای روشن شدن سؤال لازم شد و آیا نمونه مشابه بعدی را مستقل انجام دادید.
برای تمرین بعدی فقط یک بخش را تغییر دهید. اگر بیشتر پیامها صرف کشف زمینه شد، درخواست بعدی را با خروجی مورد انتظار شروع کنید. اگر پاسخها کلی بودند، نمونه کوچکتری ضمیمه کنید و یک سؤال محدود بپرسید. اگر مسئله در اختیار تصمیمگیری بود، پیش از پرسیدن فرد مسئول را پیدا کنید. این ثبت ساده به شما نشان میدهد در کدام مرحله نیاز به تمرین دارید و پیشرفت را به رفتار قابل مشاهده وصل میکند.
برای تکمیل این تمرین، راهنمای گرفتن بازخورد کاری برای اصلاح نسخه بعد را بخوانید.
منبع پژوهشی این نوشته، مقاله آنسیل و همکاران در مجله مدیریت، جلد ۴۱، شماره ۱، سال ۲۰۱۵ است. متن و مشخصات فراتحلیل جستوجوی بازخورد
پیشنهاد از فروشگاه راه ایده آل




دیدگاهها